قرار نیست عصبانی نشویم و اعتراض نکنیم.
بلکه می خواهیم تمرین کنیم در اوج ناراحتی وعصبانیت هم بدانیم از چه کلماتی استفاده می کنیم و چه قدر ادب حرف زدن بلدیم.متاسفانه اکثرما انسانها وقتی عصبانی می شویم چشم به همهچیزبسته وشروع به بدوبیراه گفتن میکنیم ودرآن لحظه خشم وعصبانییت چیزی به عنوان ادب واخلاق درذهنمان نمیگنجد.این مسئله که اعتراض همراه با بی ادبی وبی احترامی است برایماجا افتاده وتغییراین عادت بسی دشواراست.اما هیچ چیز غیر ممکن نیست.
مثلا وقتی درصف نانوایی ایستاده ایم وفردی صف رابهم زده وجلوترازهمه نان تهیه میکند به نشانه اعتراض سر او دادمیزنیم وانتهای صف را نشانش می دهیم.به نظرمن گاهی بهتراست با استفاده ازکلمات مودبانه وزیبا اعتراض خودنسبت بهموضوع را نشان دهیم وادب حرف زدن رادرخودبالا ببریم..اینگونه علاوه براینکه ازحق خود دفاع میکنیم به آرامش نسبی نیز دست می یابیم.
پس ازامروز ادب درگفتار را تمرین کنیم وبه فرزتدان خود که جامعه سازان آینده اندنیزبیاموزیم.⚘⚘⚘⚘⚘⚘
|
ما را در سایت اندکی تامل دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 162